---

 

 

ชาวเขาเผ่าไตใหญ่

ตำนานคนไต (ไทยใหญ่)
         พงศวดารไทยใหญ่ ๑ นิพนธ์โดย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ระบุว่า นานมาแล้วพระเจ้าอุทิพวาราฃาธิราชกรุงจีน มีราชธิดาพระเนตรบอด นามว่า สอยฮะลามีอายุได้ ๑๒ ปี ถูกจับลอยแพ แพได้ลอยมาติดกิ่งไม้ที่ เมืองตะโก้ง ราชธิดาก็ปีนขึ้นจากแพ ได้ไปพบพยัคฆ์ร้ายตัวหนึ่ง (เสือเผือก) ซึ่งเป็นสวามีชองพระธิดาในชาติก่อน เลยได้เป็นสามีภรรยากันมีบุตรสี่คน เมือเจริญวัยราชธิดาก็เอาแหวนมอบให้ เพื่อแสดงให้เป็นที่เชื่อถือ และได้กลับไปเฝ้าพระเจ้าตา ได้เล่าเรื่องราวของราชธิดาให้ฟัง พระเจ้ากรุงจีนจำได้ และรับไว้เป็นหลานได้ว่าเรียนศิลปวิทยาครบสามศกแล้ว ลาพระเจ้าตากลับมาหามารดา ได้มอบฆ้องมีด นกยาง ให้ราชนัดดาคนที่หนึ่ง-สาม ส่วนคนที่สี่ ให้ไปขอนครที่จะครอบครองจากผู้เป็นบิดา
         ราชนัดดาคนแรกเดินทางมาถึงที่ตั้งเมืองโมกองหรือเมืองคลัง เกิดอภินิหารฆ้องดังขึ้นเองสามลา จึงสร้างเมืองขึ้นตรงที่นั้นเรียกว่าอเมืองเมียนกองดี ต่อมาเปลี่ยนเป็น เมืองก้อง พม่าเรียก เมืองโมกอง ไทยเรียก เมืองตัง
         ราชนัดดาคนที่สอง เดินทางมาถึงวันหนึ่งมีดที่ได้รับมาหลุดจากมือไปปักดินอยู่เป็นอัศจรรย์ จึงให้สร้างเมืองขึ้นเรียกว่า เมียนมีดญี คือบ้านมีดใหญ่หรือ เมืองมีด พม่าเรียก ไมเมียก
         ตอนแรกเรียกชื่อว่า เมียนยางยี ต่อมากลายเป็น เมืองยาง พม่าเรียก โมยิน
         ราชนนัดดาคนสุดท้าย มาหาพญาเสือเผือกผู้เป็นบิดา พญาเสือเผือกก็สร้างเมืองให้เรียกว่า เมียนเสือญี ต่อมาเรียกว่า เวียงเสือ พม่าเรียก กวนโส ด้วยเหตุนี้ชาวไทยใหญ่จึงเชื่อกันว่า คนไตเป็นเชื้อสายผู้กล้าหาญอาจพญาเสือ